اين شهرستان در قديم سيستان و نيمروز خوانده مي‌شد . محلي كه امروزه زابل ناميده مي‌شود ، پيش از آن زمين‌هايي با تپه‌هايي از ماسه‌هاي روان و رسوبات دريايي بود كه قسمتي از آن در مسير رودخانه قرار داشت . با كم شدن آب رودخانه بر وسعت خشكي‌هاي اطراف آن افزوده شد و با اتصال اين منطقه به روستاي حسين آباد ، آبادي بزرگي تشكيل گرديد. بعدها تأسيس پادگان‌ نظامي بر اهميت آن افزود . در سال 1314 شمسي بر طبق تصويب هيأت وزيران ، آن آبادي را زابل ناميدند و در سال 1316 شمسي به مركز سيستان تبديل شد . از ارتفاعات مهم اين شهرستان كوه خواجه يا رستم است كه در غرب زابل قرار دارد . در برابر اين كوه تصويري از رستم پهلوان كه گرزي دو سر در دست دارد ، نقش بسته است . در دامنه‌هاي جنوبي آن نيز ويرانه بناهاي منسوب به دورة‌ اشكانيان به جا مانده كه در زمان خود بسيار باشكوه بوده است . زابل امروزي شهري نسبتاً توسعه يافته و مجهز به انواع خدمات مورد نياز جامعه شهري است .